تدریس دروس ۶ تا ۸
#فارسی_نهم
درس #ششم
#آداب_زندگانی
🔻 واژه ها:
مادام: همواره
مغیلان: درختی خاردار، خارشتر
جهد: تلاش، كوشش
اصیل: با اصالت، با اصل و نسب
گوهری: با ارزش
چنگ: چنگال، پنجه
ازدست مگذار: رها نكن، از دست نده خیره: پرخاشگرانه، بی ادبانه
پرهیز: دوری كردن
پند: نصیحت
بداندیش: بدخواه و بد فكر،دشمن
خاصه: به ویژه
تهمت زده: مورد اتهام، مورد سوء ظن قانع: راضی، خرسند
داد: عدالت، فریاد رسی
بردبار: شكیبا
دوراندیشی: عاقبت اندیشی، آینده نگری
سبقت: پیشی گرفتن
بروجهی: به گونه ای، به روشی
طعن: ناراحتی، طعنه
متقدم: دارای تقدم، شخص مقدم و اول
محاورت: گفت و شنود
مداخلت: دخالت
خوض: دخالت، فضولی
استراق سمع: دزدیده گوش كردن زیستن: زندگی كردن
🔻قابوس نامه : عنصرالمعالی کیکاووس
🔹بدان که مردم بی هنر مادام بی سود باشد، چون مغیلان که تن دارد و سایه ندارد؛
ای پسر بدان که انسان بی فضیلت همیشه بی فایده است، مانند درختچه خارشتر که جسم دارد ولی سایه ندارد.
🔹نه خود را سود کند نه غیر خود را؛
(چنین انسانی) نه برای خود سودمند است و نه برای دیگران.
🔹جهد کن که اگر چه اصیل وگوهری باشی گوهرتن نیز داری که گوهرتن از گوهر اصل بهتر بود؛
با وجود داشتن اصل و نسب نیکو تلاش کن شایستگی فردی نیز داشته باشی زیرا شایستگی فردی از اصل و نسب نیکو بهتر است.
🔹چنان که گفته اند: بزرگی خرد و دانش راست نه گوهر را،
زیرا همان گونه که گفته اند: بزرگی انسان به عقل و دانش اوست نه به اصل و نسب او
🔹اگر مردم را با گوهر اصل گوهر هنر نباشد، صحبت هیچ کس را به کار نیاید.
اگرانسان همراه با اصل و نسب نیکو شایستگی فردی نداشته باشد، برای همنشینی با هیچ کسی مناسب نیست.
🔹در هر که این دو گوهر یابی، چنگ در وی زن و از دست مگذار که وی همه را به کار آید.
درهر کس این دو ویژگی( اصل و نسب نیکو و شایستگی فردی) را یافتی با او ارتیاط برقرار کن و او را از دست نده زیرا چنین انسانی برای همه سودمنده است.
🔹سخن،ناپرسیده مگوی و از گفتار خیره پرهیز کن.
سعی کن تا زمانی که از تو سوالی نکرده اندحرفی نزنی و از سخنان بیهوده دوری کنی
🔹چون باز پرسند،جز راست مگوی.تا نخواهند، کس را نصیحت مگوی و پند مده؛
وقتی که از تو چیزی بپرسندفقط راست بگویی و تا کسی از تو نخواهد نصیحت نکن.
🔹خاصّه کسی را که پند نشنود که او خود اوفتد.
مخصوصاً کسی را که نصیحت پذیر نیست؛ که او خود سرش به سنگ خواهد خورد و متّوجه خواهد شد.
🔹در میان جمع هیچ کس را پند مده.
هیچ کس را در میان جمع نصیحت نکن .
🔹از جای تهمت زده پرهیز کن
از جایی که ممکن است در آن جا به تو تهمت بد زده شود دوری کن.
🔹و از یار بد اندیش و بدآموز بگریز.
از دوست بد خواه و بد آموز فرار کن ( دوری کن )
🔹به غم مردمان شادی مکن تا مردمان نیز به غم تو شادی نکنند.
در ناراحتی دیگران شادمانی و پایکوبی مکن تا آنان نیز به ناراحتی تو خوشحال و شادمان نباشند.
🔹داد ده تا داد یابی.
با دیگران به عدل و انصاف رقتار کن تا با تو نیز به عدالت و انصاف رفتار شود
🔹خوب گوی تا خوب شنوی.
با دیگران به نیکویی صحبت کن تا دیگران نیز با نیکویی با تو حرف بزنند.
🔹اگر طالب علم باشی،پرهیز گار و قانع باش و علم دوست و بردبار و کم سخن و دور اندیش.
اگر می خواهی علم به دست بیاوری باید پارسا و خشنود باشی.علم را دوست بداری و صبر داشته باشی.کمتر سخن بگویی و عاقبت نگر باشی.
🔻اخلاق ناصری : خواجه نصیرالدین توسی
آدمی باید که بسیار نگوید و سخن دیگری به سخن خود قطع نکند و اگر سؤال از
جماعتی کنند که او داخل آن جماعت بوَد،بر
ایشان سبقت ننمایدو اگر کسی به جواب
مشغول شود و او بر بهتر جوابی از آن قادر
بود،صبر کند تا آن سخن تمام شود،پس جواب خود بگویدبر وجهی که در متقدم طعن نکندو در محاوراتی که به حضور او میان دو کس رود، خوض ننماید و اگر از او پوشیده دارند،استراقِ سمع نکند و تا او را با خود درآن مشارکت ندهند،مداخلت نکند.
🔹معنی:
انسان بایدزیاد صحبت نکندو سخن شخص دیگر را قطع نکند و اگر در میان جمعی بودو از آن جمع سوالی پرسیده شدبرای پاسخ
دادن از آنها پیشی نگیردواگر کسی در حال جواب دادن بود و او پاسخی بهتر داشت باید صبرکند تا سخن آن شخص تمام شودبعد از آن جواب خود را بگویدآن هم به طوری که شخصِ قبلی را سرزنش نکند.در گفت و گویی که در حضور او میان دونفر انجام میشود تفکر و اندیشه نکندو اگر سخن خود را از او مخفی میکنندپنهانی به آن گوش نکندوتا به میل و علاقه ی خودشان او را از آن موضوع آگاه نکنند،دخالت نکند.
#شو_خطر_کن 🔽🔽🔽🔽
#ادبیات_نهم
حکایت : راه نیکبختی
تاریخ ادبیات
:
نظامی عروضی : نویسنده و شاعر قرن ششم هجری است . در اواخر قرن پنجم در سمرقند ، ولادت یافت . اثر مشهور او کتاب « مجمع النوادر» یا «چهار مقاله » است که درباره ی : دبیری ، شاعری ، نجوم و طبابت ، نوشته است.
🔹امیر خراسان را پرسیدند که تو فردی فقیر و بی چیز بودی و شغلی پست داشتی ، به امیری خراسان چون افتادی ؟
معنی :
از امیر خراسان پرسیدند که تو شخص تهیدست بودی و کاری بی ارزش داشتی ، چگونه به امیری خراسان رسیدی ؟ ( چگونه امیری خراسان را شروع کرد ؟)
لغت :
امیر خراسان : احمد بن عبدالله خجستانی / چون : چگونه / افتادی : ( در این جا به معنی شروع کردی و مشغول شدن . به نقل از فرهنگ سخن دکتر حسن انوری)
🔹گفت : روزی دیوان « حنظله ی باد غیسی » همی خواندم ، بدین دو بیت رسیدم :
معنی :
گفت : روزی ، دیوان اشعار حنظله با غیسی را می خواندم ، به این دو بیت رسیدم :
نکته ی دستوری :
روزی : قید زمان / همی خواندم : ماضی استمراری
🔻بیت 1 :
مهتری گر به کام شیر در ، است
شو خطر کن زکام شیر ، بجوی
معنی :
اگر بزرگی و سروری ، در دهان شیر باشد برو و اقدام به کاری خطرناک کن و آن را از دهان شیر بگیر
لغت :
مهتری : بزرگی ، سروری / کام : دهان / شو : برو / خطر کن : اقدام به کارهای خطرناک کردن (ریسک کردن)
نکته دستوری :
مهتری : مشتق «ی» : مصدری است : مهتر بودن / کام ر مصراع اول : متمّم است که دارای دو حرف اضافه ی « به » و « در » است . این شیوه مربوط به سبک قدیم است. / وش : فعل امری / خطر کن و بجوی : فعل امری
🔻بیت 2 :
یا بزرگی وعزب ونعمت جاه
یا چو مردانت ، مرگ رویاروی
معنی :
یا باید بزرگی و ارجمندی و ثروت و مقام ، بیابی یا یان که مثل مردان بزرگ با مرگ ، روبرو شوی.
لغت :
عزّ : ارجمندی / جاه : مقام ، شکوه
نکته دستوری :
بزرگی : مشتق / رویاروی : مشتق ، مرکّب ( روی + ا : میانوند + روی )
🔻داعیه ای در باطن من پدید آمد که به هیچ وجه در آن حالت که اندر بودم ف راضی نتوانستم بود دارایی ام بفروختم و اسب خریدم و از وطن خویش ، رحلت کردم.
معنی :
انگیزه ای در دلم پیدا شد که اصلاً نتوانستم به وضعیتی که داشتم ، راضی باشم . تمام مال و ثروتم را فروختم و اسبی خریدم و از سرزمین خود ، سفر کردم
لغت : داعیه : انگیزه ، علت / باطن : درون ، دل / به هیچ وجه : اصلا ، هرگز / دارایی : ثروت و مال / رحلت : سفر کردن ، کوچ کردن
🔻به دولت صفاریان پیوستم . هر روز بر شکوه و شوکت و لشکر من افزوده می گشت و اندک اندک ، کار من بالا گرفت و ترقّی کردم تا جمله خراسان را به فرمان خویش در آوردم . اصل و سبب ، این دو بیت بود.
معنی :
به حکومت صفاریان پیوستم . هر روز عظمت و مقام و لشکر من بیشتر می شد و کم کم در کارهایم پیشرفت و ترقی کردم تا همه ی خراسان را تحت فرمان خود ، در آورم. علّت این کار ، تأثیر این دو بیت در من بود.
لغت :
شوکت : عظمت ، بزرگی / بالا گرفتن : رشد کرد ، پیشرفت کردن / جمله : همه ، همگی
مهتری گر به کام شیر در ، است
شو خطر کن زکام شیر ، بجوی
🔻معنی :
اگر بزرگی و سروری ، در دهان شیر باشد برو و اقدام به کاری خطرناک کن و آن را از دهان شیر بگیر.
🔻لغت :
مهتری : بزرگی ، سروری
کام : دهان
شو : برو
خطر کن : اقدام به کارهای خطرناک کردن (ریسک کردن)
🔻نکات زبانی :
مهتری : مشتق «ی» : مصدری است : مهتر بودن : نهاد
گر: حرف ربط
کام شیر: متمم، دارای دو حرف اضافه
« به » و « در »
(کام:هسته / شیر:مضاف الیه)
است: فعل اسنادی
شو : فعل امری به معنی: برو (فعل غیر اسنادی )
خطر کن: فعل مرکب
کام شیر:متمم
(کام:هسته / شیر:مضاف الیه)
بجوی : فعل امر
🔻نکات ادبی:
تکرار: کام ، شیر
واج آرایی: " ر "
جناس: گر ، در
🔹قرابت معنایی با ابیات:
۱. غواص اگر اندیشه کند کام نهنگ
هرگز نکند در گرانمایه به چنگ
۲. در بیابان گر به شوق که به خواهی زد قدم
سرزنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور
فارسی #نهم 🔽🔽🔽🔽
#درس_هفتم
#پرتو_امید
🔻قالب شعر : غزل
🔻ردیف: غم مخور
🔻کلمات قافیه: کنعان – گلستان – سامان – خوشخوان و ...
🔻یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مَخور
کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور
🔹معنی بیت : نگران نباش ، زیرا یوسفِ گم شده دوباره به سرزمین و وطن خود برمی گردد و خانه ی غم و اندوه ، روزی به شادی تبدیل می شود.
🔹آرایه ادبی : تلمیح به داستان حضرت یوسف (ع)
مراعات النظیر در واژه های (یوسف و کنعان)
اضافه ی تشبیهی ( کلبه ی احزان )
تضاد در واژه های ( احزان و گلستان )
کنعان : نام شهری در فلسطین قدیم که وطن یعقوب،پدر یوسف،بود.
احزان : ج حزن ، اندوه ـ ناراحتی
احزان : جمع مکسّر
🔻ای دل غمدیده حالت به شود دل بد مکن
وین سر شوریده بازآید به سامان غم مخور
🔹معنی بیت :ای دل درد کشیدهی من، مأیوس مباش که حالت بهتر خواهد شد
و آشفتگیهای فکری تو آرام و قرار خواهن
د یافت.
دل غمدیده: دلِ خود حافظ است که دچار غم و محنت فراوانی است.
دل بد کردن: بد دل شدن، نا امید شدن.
دل بد مکن: بد دل و ناامید مباش.(کنایه)
شوریده: 1. آشفته . 2. عاشق . 3. دیوانه
سامان: در این جا(آرام ، قرار، آراستگی، نظم، رواج و رونق).
نکته املایی : وین = مخفّف : و این
تضاد در «شوریده و سامان».
🔻دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت
دایماً یکسان نباشد حال دوران غم مخور
🔹معنی: اگر چرخش روزگار حتی دو روز مطابق آرزوی ما نبود؛گذرِ زمان همیشه
بر یک حالت باقی نخواهد ماند.
دور گردون: گردش روزگار، دور فلک
مراد: میل، آرزو، خواست
آرایه ادبی :واج آرایی حرف «د» و «ر» ـ
جناس اختلافی در حرف اول : گر و بر ـ
جناس افزایشی در حرف آخر : دور و دوران
🔻هان،مشو نومید چون واقف نهای از سرّ غیب
باشد اندر پرده بازیهای پنهان غم مخور
🔹معنی بیت : هان ای دل، نا امید مباش و غم مخور، زیرا از رموز و اسرارِ عالمِ نهان،
آگاه نیستی؛ بازیهای پنهان زیادی در پشت پرده انجام میشود.
هان: بدان و آگاه باش (از اصوات و شبه جمله است).
واقف: بیخبر، بی اطلاع
نه ای: نیستی
سر: رمز، راز.
غیب: عالم ملکوت، عالم بالا.
اندر: حرف اضافه(در).
اندر پرده: پشت پرده.
نکته املایی : نومید مخفّف واژه ی نا امید
واژه های غیب و پنهان با هم مترادف اند.
🔻ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند
چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور
🔹معنی بیت : ای دل من، اگر سیل نابودی پایههای وجود را با خود ببرد؛تا زمانی که
نوح کشتیبان توست، غم به خود راه نده.
فنا: نابودی، نیستی.
بنیاد: اساس، پایه.
هستی: وجود، زندگی
آرایه ادبی : تشخیص ای دل (چون دل مورد خطاب قرار گرفته)
سیل فنا: اضافهی تشبیهی.(نیستی و نابودی به سیلی که هست و نیست را باخود می برد،تشبیه شده است.)
نوح و کشتی و طوفان و سیل : مراعات نظیر میسازند.
تلمیح به داستان حضرت نوح نیز دارد.
واج آرایی : حرف ت و ن
نکته املایی : ار مخفّف اگر
ز : مخفّف از
🔻در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم
سرزنشها گر کند خار مغیلان غم مخور
🔹معنی بیت : اگر به اشتیاق طواف خانهی خدا در بیابان قدم خواهی زد، از طعنه و
ملامت (سرزنش)درخچهی خاردار بیابان، اندوهگین مباش.
(اگر ما نیز در زندگی بر اساس علایق خود قدم در مسیری گذاشتیم؛ نباید از سختیها و درشتیهای راه، ناراحت و اندوهگین یا نومید شویم)
کعبه: خانهی خدا در مکّه.
خواهی زد قدم: قدم خواهی زد.
سرزش: ملامت، طعنه.
مغیلان: درختچة خاردار که در بیابانها میروید.
آرایه ادبی : کعبه و بیابان و خار مغیلان: مراعات نظیر دارند.
تشخیص : سرزنش کردن خارِ مغیلان ـ
جناس اختلافی در حرف اول : در و گر ـ
🔻گر چه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید
هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور
🔹معنی بیت : اگرچه استراحتگاههای بین راه بسیار خطرناک هستند و مقصد نیز
بسیار دور است؛ لیکن همهی راهها و جادهها سرانجام به انتها و مقصد میرسند.
بس: بسیار، خیلی زیاد
منزل: محلّ اتراق کاروان، جای فرود آمدن
بعید: دور
نکته املایی : کان: مخفّ،«که آن»
آرایه ادبی : مراعات النظیر ( راه ـ بعید ـ پایان )
واج آرایی حرف ی و ن ـ
تکرار : واژه ی (نیست )
🔻حافظا در کنج فقر و خلوت شبهای تار
تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور
🔹معنی بیت : ای حافظ، در تنهایی شبهای تاریک و گوشهی تهیدستی،تا زمانی که
زمزمهی تو دعا و قرآن باشد، غمی نداشته باش.
( حافظا) همانگونه که می دانیم
شبه جمله و منادا محسوب می شود.
تار: تاریک
فقر: تنگدستی، تهیدستی
حافظ: تخلّص خواجه شمس الّدین محمّد شیرازی است.
تخلّص: خلاص، شدن، رهایی.
تخلّص: نام ویژه ای است که شاعران با آوردن آن در انتهای شعر خود از تنگنای شعر
رهایی مییابد.
آرایه ادبی : خلوت ، ورد ، دعا و و قرآن: مراعات نظیر
جناس افزایشی : در و درس
جناس افزایشی : تا و تار
🔴 تکمیلی درس هفتم ( شعر #پرتو_امید)
آرایه های ادبی و تعداد جمله و قرابت معنایی : 🔽🔽🔽🔽
🔹بیت اول ( یوسف گم گشته باز آید..... (
🔻تعداد جمله :4
🔻آرایه های ادبی :
تلمیح تکرار، مراعات نظیر، تشبیه ( کلبه احزان : مشبه و گلستان: مشبه به)،
تضمین به شعر شیخ محمد جوینی ( کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور/ بشکفد گل های وصل از خار هجران، غم مخور)
🔹بیت دوم ( ای دل غمدیده حالت......)
🔻تعداد جمله : 5 جمله
🔻آرایه های ادبی :
تشخیص یا این که دل را مجاز از انسان می توانیم بگیریم
جناس ( به و به)
تضاد ( شوریده# سامان،،به # بد)
کنایه ( دل بد کردن کنایه از نگران شدن)
مراعات نظیر
🔹بیت سوم( دور گردون گر دو روزی......)
🔻تعداد جمله : 3 جمله
🔻آرایه های ادبی :
جناس ( دور، دو)
مصرع دوم ضرب المثل
واج آرایی ( د ، ر)
تلمیح به( یوم لک و یوم علیک)
🔻ارتباط معنایی
غم مخور زان که به یک حال نمانده است جهان/شادی آ
ید ز پی غصه و خیر از پی شر
🔹بیت چهارم ( هان مشو نومید.....)
🔻تعداد جمله : 5 جمله
🔻آرایه های ادبی :
مصراع دوم کنایه از مشخص نبودن تقدیر و سرنوشت،
مراعات نظیر
تلمیح به ( و عنده مفاتح الغیب لا یعلمها الا هو)و ( ان مع العسر یسرا)
🔻ارتباط معنایی : (اسرار ازل را نه تو دانی و نه من/ زین حرف معما نه تو خوانی و نه من)
🔹بیت پنجم( ای دل ار سیل فنا.....)
🔻تعداد جمله:4 جمله
🔻آرایه های ادبی :
تشبیه(سیل فنا)
تشخیص ( یا دل، مجاز از انسان)
بنیاد هستی برکندن کنایه از نابود کردن)
تلمیح
تضاد( هستی# فنا)
مراعات نظیر
واج آرایی( ت و ن)
🔻ارتباط معنایی:(از توکل می توان آمد سلامت بر کنار/ کشتی ما را خدا از ناخدا دارد نگاه)
🔹بیت ششم ( در بیابان گر به شوق......) ،
🔻تعداد جمله : 3 جمله
🔻آرایه های ادبی:تشخیص، مراعات نظیر،
🔻ارتباط معنایی : ( هزار بادیه سهل است با وجود تو رفتن /اگر خلاف کنم سعدیا به سوی تو باشم)
🔹بیت هفتم : ( گر چه منزل بس......)
🔻تعداد جمله : 5 جمله
🔻آرایه های ادبی :
واج آرایی ( س)،مراعات نظیر،
🔻ارتباط معنایی:(در میان آدمی و آن چه مقصود وی است / گر بود صد ساله ره، چون وقت شد، یک دم رسد)
🔹بیت هشتم : ( حافظا در کنج فقر......)
🔻تعداد جمله : 3 جمله
🔻آرایه های ادبی :
مراعات نظیر
جناس( تا، تار__در، درس)
دو بیتی که در این درس آورده نشده است
🔹گر بهار عمر باشد باز بر تخت چمن
چتر گل بر سر کشی ای مرغ خوشخوان، غم مخور
🔹حال ما در فرقت جانان و ابرام رقیب
جمله می داند خدای حال گردان، غم مخور
درس-هشتم 🔽🔽🔽🔽
#فارسي_نهم
#همزیستی_با_مام_میهن
💎 بخش ۱
همزيستي : زندگي مسالمت آميز ( مشتق )
مامِ ميهن : اضافه ي تشبيهي
مام : مادر
🔹لحن : شيوه ي بيان، نحوه ي اداي كلمات و عبارات و متون و اشعار
لحن: میهنی/وطنی:
این لحن را مي توان زیرمجموعه ای از لحن حماسی دانست. این لحن کوبنده است و در مواردی هم تحت تأثیر الحان دیگر قرار مي گيرد. خواننده بايد با شور و حرارت، غيرت ملي و حس همدلي را در شنونده بيدار سازد.
1⃣مادران، دل به مهر فرزندان، گرم و تپنده مي دارند و فرزندان، در پرتو گرم و گواراي مادر، جان مي گيرند و مي پرورند و مي بالند. اين دو را پيوندها و آوندهايي به سرچشمه هاي يكتايي مي رساند و خوشي و ناخوشي يكي را به ديگري پيوند مي زند.
✍تعداد جمله ها : ٦
🔺مادران - فرزندان - پيوندها - آوندها - ديگري -تپنده - خوشي - ناخوشي - يكتايي : وندي
🔹سرچشمه : وندي-مركب
🔹مادران : نهاد
دل : مفعول
مهر : متمم
🔻فرزندان : مضاف اليه
گرم و تپنده : مسند
🔺( واو عطف )
پرتو گرم : تركيب وصفي پرتو
▪️گوارا : تركيب وصفي
اين دو : مفعول
▪️پيوندها و آوندها : نهاد
سرچشمه ها : متمم
🔹خوشي و ناخوشي : مفعول
ديگري : متمم
🔹تپنده : صفت فاعلي
🔺مادران و فرزندان : مراعات نظير
🔺گرم و تپنده - گرم و گوارا : مراعات نظير
🔹گوارا:وندی ناگوار گوارش گواریدن
🔹دل گرم داشتن به كسي يا چيزي : كنايه از اميد داشتن به آن
▪️جان گرفتن : كنايه از نيرو گرفتن - قوت گرفتن
▪️پيوند و آوند : ترادف
🔺سرچشمه ي يكتايي : اضافه ي تشبيهي
🔺خوشي و ناخوشي : تضاد
🔹پرتو گرم و گواراي مادر : پرتو مادر : اضافه ي استعاري
🔹پرتو : نور، روشني
گوارا : زلال
مي بالند : رشد مي كنند، بزرگ مي شوند
آوند : رگ، لوله هايي كه آب و غذا را در گياهان مي رسانند
يكتايي : يگانگي
☑️نکته:
گرم و تپنده هر چند در نگاه اول صفت هستند ولي اكثر مسندها اگه توجه داشته باشيد صفت ها هستند
2⃣مادر، گرامي گوهري است كه در كارگاه آفرينش خداي مهربان، همتايي ندارد. از اين روست كه هر چيز گرانمايه را اگر بخواهند از راه همانندي، بزرگ بشمارند و عزيز بدارند، به مام يا مادر مانند مي كنند.
✍تعداد جمله ها : ٧
🔹كارگاه - آفرينش - مهربان : وندي
🔹گرانمايه : مركب
🔺گرامي گوهر : تركيب وصفي مقلوب
🔺كارگاه آفرينش خداي مهربان : گروه متممي ( كارگاه : هسته
آفرينش : وابسته پسين - مضاف اليه
خدا : وابسته ي وابسته - مضاف اليه
مهربان : وابسته ي وابسته : صفت )
🔹بزرگ بشمارند و عزيز بدارند : بزرگ و عزيز : مسند
🔹از این رو: حرف ربط مرکب
▪️مادر، گرامي گوهري است : تشبيه - مادر به گوهر تشبيه شده به لحاظ ارزشمندي
▪️كارگاه آفرينش : اضافه تشبيهي
♻️بزرگ شمردن و عزيز داشتن : كنايه از حرمت نهادن و احترام گذاشتن
♻️مام و مادر : ترادف
نکته:
☑️[این ] از اين روست كه[آنها] هر چيز گرانمايه را اگر بخواهند [ که انها آن را ] عزيز بدارند [آن ها آن را ]به مادر مانند مي كنند
3⃣تركيب " مام ميهن " را شنيده ايد؛ از همان دست تركيب هاي زباني است كه ميهن را در پرورندگي و هم زيستي به مام يا مادر همانند و هم نشين كرده است. از اين ديد، ميهن، براي همه ي هم پيوندان و باشندگانش، مادرانه رفتار مي كند. در چشم ميهن، همه ي فرزندان اي
ن آب و خاك كه زاد و بودشان و ريشه ي وجودشان در خاك اينجاست، يكسان اند و هيچ رنگ و نژاد و لهجه و گويش و زباني به ديده ي اين مادر، بر آن ديگري برتري ندارد.
✍تعداد جمله ها : ٧
🔹زباني - پرورندگي - هم زيستي - هم نشين - هم پيوندان - باشندگان - مادرانه - رفتار - گويش - ديده - برتري : وندي
🔹زاد و بود : وندي - مركب
🔺تركيب مام ميهن را شنيده ايد : نهاد : محذوف
🔺تركيب مام ميهن : مفعول ( تركيب : هسته / مام : وابسته پسين - مضاف اليه / ميهن : وابسته ي وابسته : مضاف اليه ) شنيده ايد : ماضي نقلي
▪️همان : صفت اشاره
زباني : صفت نسبي
ميهن : مفعول
در پرورندگي و هم زيستي : متمم قيدي
مام يا مادر : متمم
مادرانه : صفت نسبي
همه : صفت مبهم
▪️در خاك اينجاست : خاك : متمم
اينجا است ( اينجا قرار دارد )
اينجا : قيد
يكسان اند : يكسان هستند : يكسان : مسند
هيچ : صفت مبهم
رنگ : هسته ( نژاد - لهجه - گويش - زبان : معطوف )
🔺به ديده ي اين مادر : متمم قيدي / 👇👇👇
دیده :هسته
این : وابسته از نوع صفت -صفت مضاف الیه
مادر :وابسته ی پسین -مضاف الیه
برتری :صفت تفضیلی
🔹مام میهن: اضافه تشبيهي، مادرانه رفتار مي كند : تشبيه دارد رفتار كردن ميهن : تشخيص
چشمِ ميهن : تركيب اضافي - اضافه ي استعاري - استعاره مكنيه و تشخيص
آب و خاك : مجازاً سرزمين
ريشه ي وجود : اضافه تشبيهي
🔺رنگ - نژاد - لهجه - گويش - زبان : مراعات نظير
مادر : استعاره از ميهن
🔺پرورندگي : پرورش دادن
همانند و هم نشين : تشبيه كردن
ديد : ديدگاه و نظر
هم پيوند : خويشاوند،قوم و خويش با
💎 بخش ۲:
شندگان :ساكنين،شهروندان
زاد و بود :كنايه از هست و نيست، تمام سرمايه
نژاد :اصل و نسب
لهجه و گويش :زيرمجموعه هاي زبان
ديده :چشم
4⃣اگر به گلستاني درآييد، نمونه ي اين گونه گوني و يگانگي را به چشم مي بينيد و به عقل درمي يابيد كه به قد و قامت و رنگ و رخسار، اگر چه بسياراند؛ اما رگ وريشه ي همه در يك خاك نهاده شده است و از يك آبشخور، مايه ور و سيراب مي شوند. گلستان، مام ميهن و گاهواره ي گل هاي رنگين است و خارها و گل ها، فرزندان اين مادرند.
✍تعداد جمله ها : ٨
♻️رخسار -گلستاني -يگانگي -مايه ور - گاهواره -رنگين :وندي
♻️آبشخور :وندي-مركب
💠گونه گونی :وندی مرکب
💠سيراب :مركب
☸اگر : حرف شرط
درآييد : فعل پيشوندي
نمونه ي اين گونه گوني و يگانگي : گروه مفعولي
چشم :متمم
عقل :متمم
درمي يابيد :فعل پيشوندي
اگر چه : حرف ربط مركب
بسيار :مسند
در يك خاك :متمم ( خاك : هسته /يك : و پيشين - صفت ش اصلي )
نهاده شده است : فعل مجهول
از يك آبشخور :متمم م
مايه ور: مسند
سيراب :معطوف به مسند
گلستان : نهاد
گاهواره ي گل هاي رنگين : مسند (گاهواره : هسته /گل ها : وابسته ي پسين - مضاف اليه / رنگين : وابسته ي وابسته - صفت نسبي )
فرزندان اين مادرند : ( فرزندان : هسته /اين : صفت مضاف اليه / مادر : وابسته ي پسين- مضاف اليه )
☑️گلستان :ميتونه تمثيل باشه و در معناي واقعي ، ميتونه با توجه به ادامه ي متن استعاره از وطن و سرزمين باشه
درآييد :وارد شويد
گونه گوني و يگانگي : تنوع و در عين حال اتحاد و همبستگي - اشاره داره به وجود قوميت ها و نژادهاي متعدد در يك سرزمين و وحدت آنها
قد و قامت : ترادف
رنگ و رخسار : مراعات نظير
رگ و ريشه :ترادف - كنايه از وجود
خاك : مجاز از ميهن و سرزمين
آبشخور : سرچشمه
مايه ور : سرشار
مايه ور و سيراب :ترادف
گل هاي رنگين :استعاره از مردم يك سرزمين
خار و گل : تضاد
خارها وگل ها : استعاره از مردم يك سرزمين
🔹در قسمت " خارها و گل ها فرزندان اين مادرند "
خارها و گل ها مانند فرزندان اين مادر ( ميهن ) هستند تشبيه داريم
☑️نکته :
در مورد هسته و وابسته یا کلا گروه اسمی هنوز در کتب جدید چیز خاصی گفته نشده است
اما در متوسطه اول مطالبی در راستای گروه اسمی و هسته و وابسته زبان های فارسی قبل که الان تعویض شدند گفته شده است.
در مورد ها در گروه های اسمی
اگر بگوئیم کتاب ها:کتاب هسته و ها وابسته است
اگر بگوئیم :کتابهای کتابخانه
کتابها:هسته و کتابخانه وابسته است
چون کتابخانه وابسته به کتاب ها است نه کتاب
5⃣ايران ما با همه ي فراخناي فرهنگي و گستردگي جغرافيايي و گوناگوني گويش ها و رنگارنگي لهجه ها، به گلستاني مي ماند كه در دل و دامان خود، عزيزكاني را بي توجه به رنگ و چهره، نوا و ناله مي پروراند و شيره ي جان خويش در كامشان مي دارد .
✍تعداد جمله ها : ٣
🔺فراخنا - فرهنگي - گستردگي - جغرافيايي - عزيزكان - شيره - ناله : وندي
🔺گوناگوني - رنگارنگي : وندي مركب
🔹ايران ما :تركيب اضافي
فرهنگي : صفت نسبي
گوناگوني گويش ها -رنگارنگي لهجه ها : تركيب اضافي
دل و دامان خود : متمم ( دل متمم - دامان معطوف )
خود : مضاف اليه
عزيزكان : مفعول
رنگ و چهره : متمم
نوا و ناله : معطوف به متمم
🔸شيره ي جان خويش : مفعول - شيره ي جان : تركيب اضافي ( شيره
: هسته - جان : وابسته پسين - مضاف اليه / خويش : وابسته - مضاف اليه ) كامشان : كام : متمم - شان : مضاف اليه
▪️ايران ما به گلستاني مي ماند : آرايه ي تشبيه
فراخنا - گستردگي : ترادف
گويش و لهجه : مراعات نظير
دل و دامان : استعاره از وجود
دل و دامان ايران : تشخيص
عزيزكان : عزيز + ك تحبيب + ان جمع
رنگ و چهره : مراعات نظير
نوا : دارايي،ثروت،مال،مقام
ناله : درد،ناراحتي،غم
نوا - ناله : تضاد
🔹شيره ي جان : اضافه ي تشبيهي
كام : دهان
6⃣اين ستد و داد مادر - فرزندي و جان فشاني يكي براي ديگري، دوسويه است. اگر فرزند را ناخوشي و گزندي روي نمايد، مادر بي خويش و ناخوش و ناآرام است و هرگاه مادر را اندوه و آسيبي فراگيرد، فرزندان نيز آرام و قرار ندارند و بي شكيب و به جان مي كوشند تا آرامستان
خانه را به آرامش بازآورند و خفاش خويان را از مهر رخ مادر، دور بدارند .
✍تعداد جمله ها : ٨
♻️ناخوشي - بي خويش - ناخوش - ناآرام - بي شكيب - آرامستان - آرامش : وندي
❇️جان فشاني - دوسويه - خفاش خويان : وندي مركب
💟اين ستد و داد مادر-فرزندي : ( اين : صفت اشاره / ستد : هسته / داد : معطوف به هسته / مادر-فرزندي : وابسته پسين-صفت نسبي )
دوسويه : مسند
اگر : حرف شرط
فرزند : متمم
را : حرف اضافه در معناي " به "
بي خويش و ناخوش و ناآرام : مسند و معطوف
مادر : مفعول
اندوه و آسيب : نهاد
آرام و قرار : مفعول
تا : حرف ربط
آرامستان : مفعول
خانه : مضاف اليه
آرامش : متمم
بازآورند : فعل پيشوندي
خفاش خويان :مفعول
💠مهر رخ مادر :متمم
دور : مسند
💎 بخش ۳:
️ستد :بن ماضي
داد : بن ماضي ( اينجا در معناي مصدر هستن - ستدن و دادن )
ستد و داد : تضاد
مادر و فرزند : مراعات نظير
ناخوشي و گزند : ترادف
بي خويش و بي شكيب و ناآرام : ترادف
آسيب و گزند : ترادف
آرام و قرار : ترادف
آرامستان خانه : استعاره از وطن
خفاش : نماد جهل و تاريكي و ناداني
خفاش خويان : استعاره از دشمنان و بد انديشان
مهرِ رُخِ مادر : تشبيه : چهره ي مادر به خورشيد تشبيه شده
مادر : استعاره از ميهن
🔹ستد و داد :معامله ، تجارت
جان فشاني : فداكاري و ايثار
دوسويه : دو طرفه ، متقابل
گزند : صدمه و آسيب
بي خويش : بي قرار
بي شكيب : بي تاب و كم تحمل
بجان كوشيدن : كنايه - از صميم قلب تلاش كردن
🔹آرامستان : محل آرامش و آسودن
مهر : خورشيد
7⃣در طول تاریخ،بارها دیده ایم که هرگاه دشمنان وبدخواهان ،دست ستم به سوی این مهر آشیان وطن دراز کردهاند،همه ی فرزندان،از همه سوی ایران به هر رنگ ونشان ،هم صدا فریاد برآورده آمد ومشت ها را گره کردهاند وپشت به پشت هم بر بيگانه تاخته اند ! در دوران هشت ساله ي دفاع مقدس، ايرانيان همه براي وطن، تن را سپر كرده اند .
✍تعداد جمله ها : ٦
🔺دشمنان- هم صدا - مشت ها - ايرانيان : وندي
🔺مهرآشيان : مركب
▪️بدخواهان - هشت ساله : وندي مركب
▪️طول : متمم
طول تاريخ : تركيب اضافي
بارها : قيد
ديده ايم : ماضي نقلي
دست ستم : ( تركيب اضافي )
به سوي : حرف اضافه مركب
اين مهرآشيان وطن : متمم ( اين : صفت اشاره / مهرآشيان : هسته / وطن : وابسته پسين-مضاف اليه)
♻️دست درازي كرده اند : فعل كنايي مركب
همه ي فرزندان : نهاد ( همه : صفت مبهم / فرزندان : هسته )
به هر رنگ و نشان : متمم ( هر : صفت مبهم / رنگ : هسته / نشان : معطوف به هسته )
هم صدا : قيد
فرياد : مفعول
برآورده اند : فعل پيشوندي
💠مشت ها : مفعول
گره : مسند
بيگانه : متمم
دوران هشت ساله ي دفاع مقدس : متمم ( دوران : هسته / هشت ساله : صفت - وابسته پسين
دفاع : وابسته پسين - مضاف اليه
مقدس :وابسته ي وابسته - صفت) وطن :متمم
تن :مفعول
سپر :مسند
❇️دشمنان و بدخواهان : ترادف
دست ستم : اضافه ي اقتراني
مهرآشيان وطن :اضافه ي تشبيهي - وطن به آشيانه ي مهر تشبيه شده
مهرآشيان :تركيب اضافي مقلوب
رنگ و نشان : مراعات نظير
فرياد برآوردن كنايه از :اعتراض كردن
مشت گره كردن كنايه از :اعتراض كردن به چيزي
پشت به پشت هم بودن كنايه از : متحد و پشتيبان هم بودن
تن سپر كردن :كنايه از حفاظت و پاسداري كردن
☸بدخواه :دشمن
تاخته اند :حمله كرده اند ،يورش برده اند
سپر : از ادوات جنگي ، وسيله ي دفاع در جنگ
8⃣مسلمان، مسيحي، زردشتي و ديگران از چهار سوي ايران چون آذري، بلوچ، ترك، عرب، فارس، كُرد، گيلك، لر، مازندراني و ... ايستاده اند و فرياد برآورده اند.
همي خواهم از كردگار جهان
شناسنده ي آشكار و نهان
كه باشد ز هر بد، نگهدارتان
همه نيك نامي بود يارتان ( فردوسي )
✍تعداد جمله ها : ٦
🔺مسيحي - زردشتي - شناسنده-مازندرانی-کردگار-دیگران : وندي
🔻نيك نامي : وندي مركب
🔹مسيحي - زردشتي : صفت نسبي
چون : حرف اضافه
ايستاده اند : ماضي نقلي
برآورده اند : فعل پيشوندي
همي : شكل قديمي " مي "
كردگار : متمم
جهان : مضاف اليه
▪️شناسن
ده : صفت فاعلي
شناسنده ي آشكار و نهان : گروه مسندي (بدل از کردگار جهان )( فعل است از مصراع دوم شعر محذوف است )
آشكار - نهان : صفت هستند
نگهدار : مسند
تان : مضاف اليه
يار : مسند
تان : مضاف اليه
از هر بد : ( هر : صفت مبهم
بد : هسته )
*⃣چهار سوی ایران:
سو هسته
چهار صفت شمارشی
ایران مضاف الیه
❇️مسلمان -مسيحي -زردشتي : مراعات نظير
چهار سوي ايران :كل كشور ايران ( شمال-جنوب-شرق-
غرب)
ايران و آذري و بلوچ و ... :مراعات نظير
ايستاده اند كنايه از :مقاومت كردن
آشكار و نهان :تضاد
بد و نيك :تضاد
جهان - نهان :قافيه
نگهدار - يار :قافيه
جهان - نهان :جناس ناقص اختلافي
❇️از خداوند جهان كه داننده ي آشكار و نهان است مي خواهم كه از هر بدي نگهدارتان باشد و هميشه نام نيك يار و ياورتان باشد .
💠دو بيت موقوف المعاني هستند
8⃣يكي از جلوه هاي مهرباني و همدلي را در رفتار شوق انگيز رهبر نظام اسلامي با خانواده ي شهداي اقليت هاي مذهبي مي بينيم؛ ايشان در ديدار با وابستگان شهداي مسيحي مي فرمايند: " ما در ايران، عرب ايراني داريم، ترك ايراني داريم، فارس ايراني داريم، كُرد ايراني داريم، آشوري ايراني داريم، ارمني ايراني داريم و... همه ايراني هستيم.... ايراني بودن، اصل است. جمهوري اسلامي، مال همه است... يعني شهروندان، آن كساني كه در زير پرچم جمهوري اسلامي هستند، اينها با هم فرقي نمي كنند... " .
✍تعداد جمله ها :١٣
🔹مهرباني -همدلي -رفتار -اسلامي - ديدار -وابستگان -ايراني -شهروندان : وندي
🔹شوق انگيز : مركب
💎 بخش ۴:
🔺در رفتار شوق انگيز رهبر نظام اسلامي : گروه اسمي ( رفتار : هسته
شوق انگيز : وابسته پسين-صفت
رهبر : وابسته پسين-مضاف اليه
نظام : وابسته ي رهبر-مضاف اليه
اسلامي : وابسته ي نظام - صفت )
🔳با خانواده ي شهداي اقليت هاي مذهبي : گروه اسمي ( خانواده : هسته / شهدا : وابسته پسين-مضاف اليه / اقليت ها : وابسته ي پسين - مضاف اليه / مذهبي : وابسته ي اقليت ها - صفت مضاف اليه )
🔲همه ایرانی هستیم:(همه: ضمیر مبهم-هسته/ایرانی:مسندوهسته-دراین جمله دو گروه اسمي داريم : جمله سه جزئي : نهاد + مسند + فعل اسنادي )
✳️شهروندان :نهاد
آن كساني كه در زير پرچم جمهوري اسلامي هستند : بدل - بين دو ويرگول آمده و در مورد اسم پيش از خود توضيح مي دهد
عرب ایرانی ، فارس ایرانی : ترکیب وصفی
9⃣اين هم زيستي و همدلي اقوام ايراني، پشتوانه اي بسيار شكوهمند براي وطن است و سدي استوار به بلنداي اراده ي پولادين ايرانيان، پديد مي آورد و ميهن را در آوردگاه ها، از گزند دشمنان و اهرمن خويان مي رهاند .
✍تعداد جمله ها : ٣
❇️دشمنان -ايراني -ايرانيان -هم زيستي -همدلي -پشتوانه - شكوهمند -بلندا -پولادين -آوردگاه : وندي
♻️اهرمن خويان :وندي مركب
💠اين هم زيستي و همدلي اقوام ايراني : گروه نهادي ( اين : نهاد براي هر سه جمله ي بند )
هم زيستي : هسته
همدلي : معطوف به هسته
اقوام : وابسته پسين - مضاف اليه
ايراني : وابسته پسين - صفت مضاف اليه )
💠پشتوانه اي بسيار شكوهمند : گروه مسندي ( پشتوانه : هسته / ياي نكره : وابسته پسين / بسيار : وابسته - قيدصفت / شكوهمند : وابسته پسين - صفت)
براي وطن : متمم قيدي
سدي استوار : ( سد : مفعول و هسته / استوار : وابسته پسين - صفت )
☸به بلنداي اراده ي پولادين ايرانيان : متمم قيدي ( بلندا : هسته / اراده : وابسته پسين - مضاف اليه / پولادين : وابسته ي وابسته - صفت مضاف اليه / ايرانيان : وابسته ي وابسته - مضاف اليه )
پديد مي آورد : فعل مركب
ميهن : مفعول
آوردگاه ها : متمم
💟از گزند دشمنان اهرمن خويان : ( گزند : متمم و هسته ي گروه / دشمنان : وابسته پسين - مضاف اليه / اهرمن خويان : وابسته ي معطوف - مضاف اليه )
مي رهاند : مضارع اخباري
🔹هم زيستي و همدلي : ترادف
اقوام : جمع مكسر قوم
پشتوانه : حامي و پشتيبان
سد استوار : تركيب وصفي
اراده ي پولادين : تركيب وصفي
آوردگاه : ميدان جنگ
اهرمن خو : شيطان صفت
مي رهاند : نجات مي دهد
0⃣1⃣به هر روي، ايران از آنِ همه ي ايرانيان است؛ همه ي اينان كه در خاكش بزرگ شده اند و از آبش نوشيده اند و در هوايش پرورده اند؛ با آرامش آن آرميده اند و در آشوبش بي قراري كرده اند. در صحنه هاي رزمش، دلاورانه، پيكار كرده اند و در جشن هايش، صف هاي ميليوني بسته اند و دشمنان را انگشت به دهان گذاشته اند .
✍تعداد جمله ها : ٩
🔹آرامش - بي قراري - دلاورانه - صحنه ها - دشمنان : وندي
🔹به هر روي : قيد
ايران از آنِ همه ي ايرانيان است : ( ايران : نهاد و هسته / آنِ : هسته / همه : وابسته پسين - صفت مضاف اليه / ايرانيان : وابسته پسين - مضاف اليه )
🔺همه ي اينان : نهاد براي اين جمله و همه ي جمله هاي بعدي اين بند
خاكش : خاك آن - منظور ايران - خاك : متمم - ش : مضاف اليه
بزرگ : مسند
🔺 در صحنه هاي رزمش : ( صحنه : متمم و هسته / ها : وابسته پسين - نشانه
ي جمع / رزم : وابسته پسين - مضاف اليه / ش : وابسته وابسته - مضاف اليه)
دلاورانه : قيد
پيكار كرده اند : فعل مركب
صف هاي ميليوني : ( صف : مفعول و هسته / ها : وابسته و نشانه ي جمع / ميليوني : وابسته پسين - صفت نسبي )
🔳دشمنان را انگشت به دهان گذاشته اند :( دشمنان : مفعو
ل/انگشت به دهان :مسند )
🔳خاك :مجازاً سرزمين
خاك و آب و هوا :مراعات نظير
پرورده اند :پرورش يافته اند
آرامش -آشوب :تضاد
آرميده اند -بي قراري كرده اند :تضاد
آرميده اند :به آرامش رسيده اند، آسوده اند
رزم و پيكار و دلاورانه :مراعات نظير
رزم و پيكار :ترادف
جشن با رزم و پيكار : تضاد
انگشت به دهان كنايه از : شگفت زده و حيرت زده
1⃣1⃣امروز همين حس مشترك، هم جوشي و هم كوشي، هم زيستي ما را معنا مي بخشد . به همين سبب است كه ملت ايران، يك صدا چونان شير مي غرند و نداي واحدي برمي آورند كه :
نداني كه ايران، نشست من است
جهان سر به سر، زيردستِ من است
همه يكدلانند يزدان شناس
به نيكي ندارند از بد، هراس
دريغ است ايران كه ويران شود
كُنام پلنگان و شيران شود
چو ايران نباشد، تن من مباد
در اين بوم و بر، زنده يك تن مباد
همه سر به سر، تن به كشتن دهيم
از آن به كه كشور، به دشمن دهيم
( شاهنامه فردوسي )
ف. الف. شِلدره
✍تعداد جمله ها :١٩
*⃣هم جوشي -هم كوشي -هم زيستي -نيكي -پلنگان -شيران : وندي
✳️يك صدا -زيردست -يزدان شناس :مركب
💠سر به سر - بوم و بر :وندي مركب
❇️امروز :قيد
همين حس مشترك :(همين : صفت اشاره
💎 بخش ۵ :
حس : هسته / مشترك : وابسته پسين - صفت )
هم جوشي و هم كوشي : بدل از " همين حس مشترك
هم زيستي ما را معنا مي بخشد : ( هم زيستي : مفعول
♻️[ اين ] به همين سبب است : ( نهاد : اين محذوف / به همين سبب : متمم مسندي / همين : صفت اشاره / سبب : هسته )
💟ملت ايران : نهاد
يك صدا : قيد
شير : متمم
نداي واحد : ندا : مفعول
🔹 برمي آورند : فعل پيشوندي
نداني : مضارع اخباري
ايران : نهاد
🔹 نشست من : مسند
جهان : نهاد
سر به سر : قيد
زيردست من : مسند
همه : ضمير مبهم
يكدل : صفت مركب
يزدان شناس : مسند
به نيكي : متمم قيدي
بد : متمم
هراس : مفعول
🔲دريغ است ايران كه ويران شود ( ٢ جمله )
دريغ است : ٢ جزئي - گذرا به مسند
كه : حرف ربط
ايران ويران شود : ايران : نهاد
ويران : مسند
🔲 كُنام پلنگان و شيران شود ( [ ايران ] نهاد / كنام : مسند / پلنگان : مضاف اليه / شيران : معطوف به مضاف اليه )
چو : در معني " اگر " حرف شرط
ايران : نهاد
نباشد : فعل غير اسنادي ( وجود نداشته باشد )
تنِ من : ( تن : نهاد / من : مضاف اليه )
🔲در اين بوم و بر، زنده يك تن مباد :
در اين بوم و بر : متمم قيدي
يك تن : نهاد - يك : وابسته
تن : هسته
زنده : مسند
مباد : نباشد - فعل دعايي
❇️همه : ضمير مبهم - نهاد
سر به سر : قيد
تن : مفعول
كشتن : متمم
از آن به : از آن بهتر است ( [ اين ] نهاد
از آن : متمم قيدي
بهتر : مسند )
كه : حرف ربط
كشور : مفعول
دشمن : متمم
دهيم : بدهيم - مضارع التزامي - يَم : نهاد اجباري
☸هم جوشي - هم كوشي : ترادف
ملت ايران به شير تشبيه شده يا شايد هم غرش ملت ايران به غرش شير تشبيه شده
وجه شبه : غرش و فرياد بلند و منسجم
نداي واحد برآوردن : يكصدا فرياد زدن
نشست : جاي نشستن - مسكن و سرزمين
زير دست كسي بودن : كنايه است از تحت امر و فرمانروايي بودن
يزدان شناس : صفت فاعلي مركب مرخم
نيك و بد : تضاد
كنام - پلنگ - شير : مراعات نظير
پلنگان و شيران : استعاره از دشمنان و بدخواهان
تن : مجاز از وجود
من است : رديف
نشست و دست : قافيه
💟شناس و هراس : قافيه
شود : رديف
ويران و شيران : قافيه
ويران - شيران : جناس ناقص اختلافي
مباد : رديف
من و تن : قافيه و جناس اختلافي
دهيم : رديف
كشتن و دشمن : قافيه
مرجع آموزشی فارسی و نگارش نهم (با تدریس :دکتر تاروردیانس و مدیریت :یاشار محمدزاده)